Barensweeën

vrijdag in de 6e week van Pasen, 22 mei 2020
evangelie: Johannes 16,20-23a
Handelingen 18,9-18. Psalm 47

Lijden en verdriet kunnen ons het zicht op de toekomst ontnemen: hoe moet het verder? Komt het ooit nog op één of andere manier goed met mij, met mijn gezondheid, mijn relatie, mijn bedrijf?

Jezus bereidt Zijn leerlingen voor op de tijd dat Hij niet meer in hun midden zal zijn. Zij hebben echter alles achtergelaten om Hem te volgen [Mt 19,27]. Hoe zouden ze dan zonder Hem verder kunnen? Zoiets is toch onvoorstelbaar?

In het evangelie vergelijkt Jezus het doorkomen van die moeilijke tijd met een vrouw in barensweeën. Van moeders begrijp ik dat dit vreselijke, bijna ondragelijke pijnen zijn, die echt niet te lang moeten duren. Maar na de geboorte is moeders vreugde zo groot, dat ze die pijnen vergeet.

Is het gaan door de krisis die wij thans meemaken hiermee vergelijkbaar? Wij wilden er misschien niet aan, maar we wisten toch al lang dat onze manier van leven zo echt niet verder kon gaan? Wijzelf en heel de aarde raakten uitgeput. Onze voortdurende zoektocht naar meer, hoger, groter, sneller en efficiënter ging ten koste van alles wat dit in de weg stond en we liepen elkaar en vooral de armsten compleet voorbij. De Paus en allerlei belangengroepen riepen al lang op tot een ommekeer, maar we zaten a.h.w. gevangen in een web waar wij zelfs met goede wil niet uit konden komen.

Is het corona-virus dat de wereld nu teistert als zulke barensweeën? Worden wij zo geboren tot een nieuwe, betere, meer bewuste manier van leven en samenleven met de Heer en met elkaar? Ik hoop het.

Maar misschien is covid-19 alleen maar een eerste wee. Menigeen staat al in de startblokken om het oude leven weer op te pakken en deze ellende snel te vergeten, zonder èchte kritische analyse van wat er aan de hand was, zonder verandering van onze houding en ons gedrag. Is het oude leven straks voorgoed voorbij en kunnen we het nieuwe leven omarmen [Ef 4,24. Kol 3,10] of krijgt het oude leven alleen maar een nieuw jasje? [Mt 7,15. 23,25v]

De Geest vernieuwt. Terug naar ‘normaal’ lijkt even opluchting te geven. Maar leven in de Geest van Christus geeft een ware vreugde, die blijft. Amen.

Pater Mark-Robin Hoogland C.P., Provinciaal van de Passionisten in Nederland